poniedziałek, 17 maja 2010

Kalkulacja cen w formie narzutu na koszty

1. Problem
Kalkulację cen w formie narzutów na koszty rozpoczyna się od obliczenia kosztu jednostkowego a następnie dodaje się określony narzut. Najczęściej są to narzuty standardowe, uproszczony narzut może przyjąć regułę: koszt jednostkowy pomnożony przez np. trzy daje cenę sprzedaży. Decyzje oparcia ceny na kosztach przeciętnych wpływają w sposób bezpośredni na prognozowaną wielkość sprzedaży i dochody (patrz: Rachunek zysków i strat).
Narzuty na koszty są relatywnie wysokie dla produktów:
  • sezonowych, gdyż tylko przez pewien czas utrzymuje się wysoki popyt na nie
  • nietypowych, o długim cyklu obrotu
  • o wysokim koszcie przechowywania
  • o wysokim koszcie sprzedaży
  • o nieelastycznym popycie  
Cena sprzedaży jest ustalana na podstawie pożądanego przez producenta zysku i przyznanej pośrednikom marży. Metoda ta jest prosta i łatwa w zastosowaniu. Stosowana jest przeważnie wtedy, gdy produkcja trwa przez długi czas, występuje inflacja.
2. Przykład
Załóżmy, że koszt stały (ks) wynosi 300 tysięcy złotych, a koszt jednostkowy zmienny (jkz) 10 zł. Przedsiębiorstwo zamierza wyprodukować 50 tysięcy jednostek produktu (V). Całkowity koszt jednostkowy (Kj) można obliczyć w następujący sposób:
Kj = 10 zł + (300 000 zł : 50 000) = 10 zł + 6 zł = 16 zł
Zakładając narzut w wysokości 20%, otrzymujemy cenę (Cn):
Cn = Kj : (1 - narzut) = 16 zł : (1-0,20) = 16 zł : 0,8 = 20 zł
Przy cenie 20 zł producent zarabia 4 zł na każdej jednostce sprzedanego produktu. Jeżeli pośrednicy mają dostać za swoje usługi marżę równą stuprocentowemu narzutowi to cena detaliczna produktu powinna wynosić 40 zł
3. Wady metody
Metoda ta nie bierze pod uwagę aktualnego popytu, wartości produktu postrzeganej przez nabywców i konkurencji na rynku. Metoda może się nie sprawdzić, gdy konkurenci ustalą ceny na niższym poziomie z uwagi na niższe koszty lub w celu zdobycia większych udziałów w rynku. Gdy konkurenci stosują także metodę kalkulacji cen na podstawie narzutów na koszty, to konkurencja cenowa odgrywa minimalną rolę.
4. Zalety metody
Sprzedawcy z większą łatwością szacują koszty niż popyt. Dzięki związaniu ceny z kosztem, upraszczają problem ustalania cen. jeśli ta metodą posługuje się cała branża konkurencja cenowa jest niska. ustalenie ceny powiązanej z kosztami a nie z popytam jest, zdaniem wielu, uczciwszym sposobem ustalenia ceny.

0 komentarzy:

Prześlij komentarz

Dziękuję, że przeczytałaś/eś mój artykuł do końca. Zapisz się do newslettera, abyśmy byli na bieżąco.