Pokazywanie postów oznaczonych etykietą faq. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą faq. Pokaż wszystkie posty

piątek, 20 sierpnia 2010

Czy podatnicy dokonujący wyłącznie czyności zwolnionych z podatku VAT oraz podatnicy zwolnieni podmiotowo, mogą otrzymać zwrot za zakup kasy fiskalnej zamiast odliczenia?

Podatnicy dokonujący wyłącznie czyności zwolnionych z podatku oraz podatnicy zwolnieni podmiotowo, którzy też podlegają przecież obowiazkowi ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas fiskalnych, mogą otrzymać zwrot zamiast odliczenia. Warunkiem jest:
  • rozpoczęcie ewidencjonowania nie później, niż w obowiązującym terminie;
  • dokonanie ww. zgłoszenia o liczbie kas i miejscu ich użytkowania;
  • złożenie zawiadomienia o miejscu instalacji kasy, spełniającej odpowiednie kryteria i warunki techniczne;
  • zapłata całej należności za kasę.
Zwrot następuje na wniosek zawierający: 
  • imię i nazwisko lub nazwę firmy;
  • dane adresowe;
  • NIP;
  • informację o numerze licencji taksówkarskiej, numerze rejestracyjnym i bocznym taksówki, w której zainstalowano kasę - w przypadku taksówkarzy;
  • dane określające imię i nazwisko lub nazwę podmiotu świadczącego usługi serwisowe, który dokonał fiskalizacji kasy rejestrującej;
  • oryginał faktury potwierdzającej zakup kasy rejestrującej z dowodem zapłaty całej należnosci za kasę rejestrującą;
  • fotokopię swiadecwa przeprowadzonej legalizacji ponownej taksometru współpracującego z kasą o przeznaczeniu specjalnym służącą do prowadzenia ewidencji przy świadczeniu tych usług, w tym również zintegrowanego w jednej obudowie z kasą - w przypadków podatników świadczących usługi przewozu osób i ładunków taksówkami osobowymi i bagażowymi.
Można, ale nie trzeba, tego dokonać na specjalnym formularzu zawiadomienia o zainstalowaniu kasy spełniającej odpowiednie kryteria i warunki techniczne, jeżeli formularz ten jest składany przed terminem rozpoczęcie ewidencjonowania.

 

środa, 28 lipca 2010

Czy jako osoba fizyczna mam obowiązek napisać na szyldzie i swobodnie nazwać przedsiębiorstwo: Instytut Manicure?

Kodeks cywilny Art. 43(4).
Firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko. Nie wyklucza to włączenia do firmy pseudonimu lub określeń wskazujących na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsce jej prowadzenia oraz innych określeń dowolnie obranych. Art. 43(3). § 1. Firma przedsiębiorcy powinna się odróżniać dostatecznie od firm innych przedsiębiorców prowadzących działalność na tym samym rynku. § 2. Firma nie może wprowadzać w błąd, w szczególności co do osoby przedsiębiorcy, przedmiotu działalności przedsiębiorcy, miejsca działalności, źródeł zaopatrzenia. Art. 43(10). Przedsiębiorca, którego prawo do firmy zostało zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać usunięcia jego skutków, złożenia oświadczenia lub oświadczeń w odpowiedniej treści i formie, naprawienia na zasadach ogólnych szkody majątkowej lub wydania korzyści uzyskanej przez osobę, która dopuściła się naruszenia.
Ustawa Prawo gospodarcze z dnia 19 listopada 1999 r. obligowała (art. 11) każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą do umieszczania na zewnątrz siedziby szyldu, który określałby zakres prowadzonej działalności. Ale – z dniem 21 sierpnia 2004 r. Prawo gospodarcze zostało zastąpione ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, która takiego obowiązku na przedsiębiorców nie nałożyła.

środa, 30 czerwca 2010

Czy firma, której przedmiotem będą usługi BHP, musi działać w myśl przepisów oświaty (wpis do rejestru placówek kształcenia ustawicznego, statut itd)?

Praktycznie zachęcam wszystkich uczestników szkoleń, którzy mają w planie działalność edukacyjną do złożenia odpowiedniego wniosku do wydziału edukacji Starostwa Powiatowego, po spełnieniu odpowiednich wymogów (statut, w którym zawarte są m.in. kierownictwo placówki, jaka metoda odpłatności za usługi edukacyjne itd.). Nic to nie kosztuje i może pan to śmiało zrobić. Poniżej postaram się to uzasadnić.
Zapewne nawiązuje pan do rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie BHP, przed nowelizacją. Przewidywało ono, że szkolenie w zakresie BHP mogło być organizowane i prowadzone przez jednostki organizacyjne uprawnione do prowadzenia działalności szkoleniowej w dziedzinie BHP na podstawie przepisów o systemie oświaty.
Obecnie obowiązujący przepis z października 2007 r. § 4 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi, że: „Szkolenie może by organizowane i prowadzone przez pracodawców lub na ich zlecenie, przez jednostki organizacyjne prowadzące działalność szkoleniową w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy”. Przez jednostkę rozumie się (Ustawa), m. in.:
• osobę prawną lub fizyczną prowadzącą działalność oświatową na zasadach określonych w przepisach o swobodzie działalności gospodarczej jeżeli prowadzi działalność szkoleniową w dziedzinie BHP.
Można, zatem wysunąć wniosek, że skoro ani Ustawa o systemie oświaty ani też Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej nie zawiera definicji pojęcia „działalność oświatowa” to w zasadzie każda osoba prawna lub fizyczna, która będzie chciała prowadzić szkolenia w dziedzinie BHP powinna jedynie spienić wymóg zarejestrowania swojej działalności gospodarczej oraz spieniać wymogi wynikające z powołanego wyżej § 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie BHP. Brak jest jednak regulacji zawierającej wprost wskazanie organu sprawującego nadzór merytoryczny nad w/w jednostkami wymienionymi w przepisie. Gdyby tylko na tym poprzestać to odpowiedź na Pańskie pytanie, po październiku 2007 r., brzmi: nie musi.
Jednak w myśl przepisów o VAT sprawa nie przedstawia się tak jednoznacznie.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1) zwalnia się od opodatkowania usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. Z kolei w poz. 7 załącznika wymienione zostały „usługi w zakresie edukacji” (PKWiU ex 80). Z przepisów tych należałoby, zatem wnioskować, że usługi świadczone, jako sklasyfikowane do grupowania PKWiU 80.42.20 – 00.00 „usługi w zakresie pozostałych form kształcenia”, także powinny podlegać zwolnieniu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał mimo to, że polski ustawodawca dokonał błędnej implementacji art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE do krajowego porządku prawnego. Jak podkreślił, sprzeczność polskich przepisów z dyrektywą jest oczywista i widoczna gołym okiem. Sąd przypomniał, że zgodnie z brzmieniem dyrektywy zwolnieniu podlegają te usługi edukacyjne, które są prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Sformułowanie to zdaniem sądu oznacza, że zwolnieniu podlegają także te usługi edukacyjne, które świadczone są przez podmioty niepubliczne, ale tylko wtedy, gdy ich celem jest realizacja interesu publicznego. W konsekwencji polski ustawodawca poprzez objęcie zwolnieniem wszystkich usług edukacyjnych niezależnie od ich charakteru dokonał błędnej implementacji. Sąd przypomniał też, że podatnik ma prawo powoływać się bezpośrednio na przepisy dyrektywy, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki: państwo członkowskie nie implementowało dyrektywy lub uczyniło to niewłaściwie oraz treść dyrektywy jest wystarczająco jasna i precyzyjna.
Nie czekając zatem, aż ustawodawca wprowadzi przepis w myśl, którego będzie pan mógł ustalać stawkę VAT na „zwolnione” (zakładam, że taki ma pan zamiar) tylko wtedy, gdy działa pan w myśl przepisów oświaty, albo co gorsza tylko wtedy, gdy posiada pan akredytację kuratorium (będzie dotyczyć tylko województwa) radzę dokonać odpowiedniego wpisu do rejestru, które prowadzi wydział edukacji.
Źródła: monitorpodatkowy.pl, rop.sejm.gov.pl

PKD - co to znaczy wyspecjalizowany sklep?

Sklep prowadzący sprzedaż szerokiego asortymentu artykułów do kompleksowego zaspokojenia określonych potrzeb, np. ubioru, wyposażenia mieszkań, sklepy motoryzacyjne, meblowe, sportowe itp.
Źródło: GUS

piątek, 25 czerwca 2010

Zaoferowano mi „ucieczkę" ze składkami ZUS do zagranicznych instytucji ubezpieczeniowych?

Przedstawiana oferta jest dość wątpliwa z prawnego punktu widzenia. Na pierwszy rzut oka propozycja wydaje się bardzo atrakcyjna: oplata stałego abonamentu w wysokości 400-500 zł a w zamian „wolność od ZUS". Firma pośrednicząca podpisuje z przedsiębiorcą umowę o pracę na minimalną część etatu i od tej minimalnej części opłaca u zagranicznego ubezpieczyciela minimalne składki. Umowa najczęściej dotyczy telepracy bądź pracy wykonywanej na odległość w formie elektronicznej. Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. UE L 200 z 07.06.2004 r.) osoba, która prowadzi działalność gospodarczą w jednym państwie Unii Europejskiej i jednocześnie wykonuje pracę najemną w innym państwie Wspólnoty podlega ustawodawstwu państwa, w którym wykonuje pracę najemną. Należy to rozumieć w ten sposób, że składki płaci się tam gdzie jest etat, a nie tam, gdzie prowadzona jest działalność gospodarcza.
Wspomniane rozporządzenie wskazuje jednak wyraźnie, że aby móc opłacać składki w systemie ubezpieczeniowym państwa, w którym została zawarta umowa o pracę, praca ta musi być faktycznie wykonywana na terenie tego państwa. Umowy o pracę zawarte np. w Wielkiej Brytanii czy na Litwie, ale przewidujące wykonywanie obowiązków za pośrednictwem Internetu przez osoby faktycznie rezydujące w Polsce, nie skutkują więc zmianą ustawodawstwa, a tym samym nie mogą być podstawą do odprowadzania składek do brytyjskiej czy litewskiej instytucji ubezpieczeniowej. Może się więc okazać, że polscy przedsiębiorcy pracujący dla brytyjskich lub litewskich firm będą zobowiązani do opłacenia należnych składek (wraz z odsetkami) do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

ZUS Polaków zatrudnionych za granicą oraz cudzoziemców pracujących w Polsce

Z dniem 1 maja 2010 r. wchodzi w życie rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. UE L 200 z 07.06.2004 r. ). Uchyla ono przepisy rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 z 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz. U. WE L 149 z 05.07.1971 r. ze zm.) z wyjątkiem przypadków określonych w art. 87 ust. 8 oraz w art. 90 ust. 1 rozporządzenia 883/2004
Najważniejsze zmiany w porównaniu z dotychczas obowiązującymi przepisami to:
1) Dłuższy okres oddelegowania.Nowe rozporządzenie zakłada 24-miesięczny okres oddelegowania. Nie przewiduje się możliwości przedłużenia delegowania ponad ten okres.
2) Likwidacja formularza E 102. Jako, że nowe przepisy nie przewidują możliwości przedłużenia oddelegowania, ulegnie likwidacji formularz E 102.
3) Zastąpienie formularza E 101. Formularz E 101 zastąpiony zostanie formularzem o symbolu A1.
4) Obowiązek bezpośredniego podlegania ustawodawstwu państwa, w którym pracodawca wysyłający ma siedzibę Rozporządzenie wykonawcze nr 987/2009 wprowadza zasadę, że pracownik oddelegowany musi, bezpośrednio przed oddelegowaniem przez okres co najmniej 1 miesiąca podlegać ustawodawstwu państwa, z którego ma być oddelegowany.
5) Definicja pracodawcy "normalnie prowadzącego działalność". Decyzja komisji administracyjnej ds. zabezpieczenia społecznego nr A2, która zastąpiła dotychczasową decyzję nr 181 z 13 grudnia 2000 r. doprecyzowuje kryteria, które musi spełnić przedsiębiorstwo chcące oddelegować swoich pracowników do innego państwa członkowskiego. Decyzja nie zawiera progów ilościowych, nie wskazuje też instytucjom ani pracodawcom jak interpretować wymienione wyżej kryteria.
6) Przerwy w oddelegowaniu. Uregulowana została kwestia przerw w delegowaniu. Według nowej decyzji nr A2 krótkie przerwy spowodowane np.: urlopem, chorobą, szkoleniem itp. nie powodują przerwania delegowania. Dopiero przerwa dłuższa niż 2 miesiące może spowodować, że okres delegowania pracownika u tego samego pracodawcy, do tego samego kraju będzie zliczany na nowo.
W rozporządzeniu tym została uregulowana sytuacja różnych grup zawodowych. Jednakże podstawowe znaczenie mają unormowania dotyczące pracowników delegowanych oraz osób prowadzących działalność na własny rachunek, które na pewien okres przenoszą ją za granicę. Szczegółowe postanowienia dotyczące określania mającego zastosowanie ustawodawstwa zawarte są w Tytule II obejmującym artykuły od 11 do 16 rozporządzenia 883/2004. Osoby te, jeżeli zostaną wysłane do pracy w innym niż Polska państwie członkowskim lub przenoszą działalność do innego państwa członkowskiego, mogą więc nadal podlegać polskim przepisom z zakresu zabezpieczenia społecznego, przy spełnieniu warunków określonych w przepisach prawa wspólnotowego. Z dniem 1 maja 2010 r. wejdzie w życie również Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 r. z dnia 16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia nr 883/2004 (Dz. U. UE L 284/1 z 30.10.2009 r.).

czwartek, 17 czerwca 2010

Czy wyposażenie zakupione za pieniądze z PUP można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu?

Definicja kosztów uzyskania przychodów została podana w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z nim, do kosztów tych zalicza się wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Należy pamiętać, że nabyte lub wytworzone składniki majątku o wartości początkowej przekraczającej 3500 zł, podatnik zaliczka do środków trwałych (lub wartości niematerialnych i prawnych) poprzez ich ujęcie w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, a następnie amortyzuje wybraną przez siebie metodą. Z kolei wytworzone lub nabyte składniki majątku o wartości do 3500 zł podatnik może albo odnieść w ciężar kosztów w miesiącu oddania ich do użytkowania, albo ująć w ewidencji środków trwałych i zamortyzować jednorazowo w miesiącu oddania ich do użytkowania lub miesiącu następnym lub też ująć w ewidencji środków trwałych i amortyzować zgodnie z ogólnymi zasadami amortyzacji (czyli tak jak składniki majątku o wartości powyżej 3 500 zł).
Wybór metody ma istotny wpływ na koszty w sytuacji, gdy dany składnik majątku został zakupiony ze środków z urzędu pracy otrzymanych na podjęcie działalności gospodarczej. Dlaczego?
Art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Tym samym odpisy amortyzacyjne od zakupionych środków trwałych sfinansowanych przez urząd pracy nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów.
Inaczej jednak jest w przypadku tych składników majątku, których wartość początkowa nie przekracza 3500 zł i których podatnik nie zaliczył do środków trwałych, a uznał za koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania. Przepisy art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wyłączają bowiem z kosztów podatkowych tak sfinansowanych wydatków. Wydatki poniesione na zakup składników majątku nie zaliczonych do środków trwałych a więc stanowiących wyposażenie, oraz na remont siedziby firmy, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów tej działalności. Na tej podstawie może pan zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodów.

poniedziałek, 14 czerwca 2010

Jakie warunki muszę spełnić otwierając przedszkole?

Przedszkole niepubliczne jest formą organizacyjną wychowania przedszkolnego.Ta forma edukacji może być założona m. innymi przez osobę fizyczną którą jest każdy dorosły obywatel, nie musi mieć sam wykształcenia pedagogicznego, ale wtedy musi zatrudniać nauczyciela posiadającego kwalifikacje do pracy w przedszkolu.
Osoba fizyczna musi uzyskać zezwolenie gminy właściwej ze względu na miejsce prowadzenia przedszkola.Zezwolenie wydawane jest z odpowiednim zastosowaniem przepisów art.58 ust.3-7 art.59 i 60 ustawy o systemie oświaty. Do wniosku o wydanie zezwolenia dołącza się projekt organizacji wychowania przedszkolnego,którego wytyczne określa Rozporządzenie MEN z dnia 10.01.2008 roku Dz. U. Nr 7, poz. 38.( dot. Czasu pracy przedszkola). Wniosek powinien zawierać:
  • dane osoby fizycznej, miejsce zamieszkania.
  • określenie rodzaju formy wychowania przedszkolnego.
  • wskazanie miejsca przedszkola i datę rozpoczęcia, informację o warunkach lokalowych.
  • dane dotyczące kwalifikacji pracowników pedagogicznych.
  • opinię komendanta inspektora straży pożarnej.
  • opinię powiatowego inspektora sanitarnego dotyczącą stanu sanitarnego obiektu.
Gmina dokonuje wpisu do ewidencji w ciągu 30 dni od daty zgłoszenia oraz wydaje odpowiednie zaświadczenie. Kopię tego zaświadczenia przesyła do właściwego kuratora oświaty i organu podatkowego.
Zaświadczenie taki musi określać:
  • nazwę organu który dokonał wpisu do ewidencji
  • datę i numer wpisu
  • nazwę, rodzaj formy wychowania przedszkolnego
  • osobę fizyczną
  • adres prowadzonego przedszkola
Zgłoszenie do ewidencji wraz z przewidywaną liczbą dzieci najlepiej przekazać do 30.09 roku poprzedzającego rok rozpoczęcia działalności ponieważ daje to gwarancję uzyskania dotacji z budżetu gminy.

poniedziałek, 24 maja 2010

Czy punkt gastronomiczny, który działa parę lat powinien być zawiadomiony wcześniej o przewidzianej kontroli SANEPID?

Odpowiadając na pytanie dotyczące przeprowadzania kontroli i ich wcześniejszego zapowiadania zmartwię Cię i powiadamiam, iż zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. L 191/1 z 2004r.), urzędowa kontrola przeprowadzana jest bez wcześniejszego uprzedzenia. Ponadto zgodnie z art. 76 ust.1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. 171 poz. 1225 z późn. zm), organom urzędowej kontroli, w związku z przeprowadzaniem urzędowych kontroli, przysługuje prawo wstępu do pomieszczeń zakładu o każdej porze.

W moim przedszkolu planuję katering. Czy muszę ten fakt zgłosić w SANEPID?

Każdy zakład prowadzący żywienie zbiorowe, zgodnie z art. 63 ust.1 ustawy z 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia z późn. zm podlega obowiązkowi zatwierdzenia działalności przez terenowo właściwy organ PIS na zasadach określonych w rozdziale II art. 6 rozporządzenia nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego Rady z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie higieny środków spożywczych. W tym celu należy skierować wniosek do właściwego ze względu na miejsce prowadzenia działalności - Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, o stwierdzenie spełnienia wymagań koniecznych do zapewnienia higieny w procesie przygotowywania posiłków i zapewnienia ich właściwej jakości zdrowotnej. Wymagania te określone są w załączniku II cytowanego powyżej rozporządzenia (WE) nr 852/2004.
Placówki żywienia zbiorowego zamkniętego, zobowiązane są do zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego poprzez respektowanie Dobrej Praktyki Żywienia Zbiorowego. Dobra Praktyka Żywienia Zbiorowego, oprócz wymagań sanitarno-higienicznych, uwzględnia takie aspekty jak, wartość odżywcza posiłków, sposób planowania jadłospisów oraz jakość organoleptyczna posiłków.
Podejmując decyzję o wprowadzeniu żywienia cateringowego dla małych dzieci, konieczne jest zwrócenie uwagi na to, czy firma dostarczająca posiłki spełnia wymagania sanitarno – higieniczne, ale również czy uwzględnia specyfikę żywienia przeznaczonego dla małych dzieci pod względem wartości odżywczej, odpowiednio dobranych produktów minimalnie przetworzonych, z ograniczaniem substancji dodatkowych i barwników, o zmniejszonej zawartości soli. Zakład, który dostarczałby obiady, powinien specjalizować się w żywieniu dzieci.
Ponadto bardzo istotne jest zapewnienie właściwych, higienicznych warunków przewożenia posiłków oraz ich porcjowania, w taki sposób aby temperatura porcji podawanej dzieciom była właściwa – porcjowanie posiłków musi odbywać się w tzw. „strefie czynności czystych” .
Konieczne jest również zapewnienie oddzielnego pomieszczenia, przeznaczonego do higienicznego zmywania i wyparzania naczyń stołowych - „strefa czynności brudnych”. W placówce należy również zapewnić odpowiednią ilość naczyń stołowych dla dzieci– naczynia jednorazowego użytku nie są wskazane dla małych dzieci, głównie ze względów bezpieczeństwa, jak również estetycznych.
Pracownicy zatrudnieni przy porcjowaniu posiłków powinni uzyskać określone przepisami o chorobach zakaźnych i zakażeniach orzeczenia lekarskie do celów sanitarno - epidemiologicznych o braku przeciwwskazań do wykonywania prac, przy wykonywaniu których istnieje możliwość przeniesienia zakażenia na inne osoby. Zatrudnione osoby powinny być również przeszkolone z zakresu zasad Dobrej Praktyki Higienicznej. Są one zobowiązane do zachowania czystości osobistej i używania odzieży ochronnej, a także powinny mieć dostęp do oddzielnej ubikacji. Wszelkie węzły sanitarne powinny być wyposażone w odpowiednią naturalną lub mechaniczna wentylację (3 i 6 ust. I rozdziału, załącznika II rozporządzenia (WE nr 852/2004). Odpowiedzialność za warunki higieniczno – sanitarne w placówce oraz przygotowanie i przeszkolenie personelu ponosi właściciel zakładu.

Kiedy kierujemy pracowników na badania do celów sanitarno-epidemiologicznych?

Pracownicy mający bezpośredni kontakt z żywnością oraz inni pracujący na stanowiskach związanych z ciągłym kontaktem z ludźmi, powinni uzyskać określone przepisami o chorobach zakaźnych i zakażeniach - orzeczenia lekarskie do celów sanitarno – epidemiologicznych o braku przeciwwskazań do wykonywania prac, przy wykonywaniu których istnieje możliwość przeniesienia zakażenia na inne osoby ( koszt pacodawcy ok. 30 zł).
Badanie do celów sanitarno-epidemiologicznych przeprowadza się obowiązkowo przed podjęciem pracy lub nauki, przed ponownym podjęciem pracy lub nauki oraz każdorazowo po przebyciu zakażenia czynnikiem chorobotwórczym, wymienionym powyżej. Częstotliwość wykonywania badań w trakcie trwania zatrudnienia, określa lekarz dokonujący wpisu do książeczki badań dla celów sanitarno-epidemiologicznych. Książeczki trzymamy w miejscu pracy.

Jaki powinien być pierwszy krok osoby, która chciałaby założyć własną działalność gospodarczą w sektorze żywnościowym?

Z punktu widzenia osoby zamierzającej rozpocząć działalność gospodarczą, pierwszą kwestią, którą należy rozważyć, jest określenie lokalizacji i wybranie obiektu. Możliwości są dwie: można zaadaptować lub wybudować nowy lokal. Jednak należy zwrócić uwagę na rodzaj planowanej inwestycji. Inne bowiem warunki będzie musiał spełniać lokal, w którym będą serwowane jedynie napoje czy podgrzewane półprodukty, a inne restauracja, w której potrawy przygotowywane są na bazie surowców.
Przykład Kanapki sprzedawane w sklepiku szkolnym powinny być przygotowywane w warunkach zapewniających właściwą ochronę przed zanieczyszczeniem. Dlatego też mogą być one przygotowywane na terenie kuchni szkolnej w sposób, który nie będzie kolidował z czynnościami związanymi z normalną pracą kuchni, pod warunkiem jednak, że osoba je przygotowująca, będzie spełniała wymagania określone dla personelu kuchni – udokumentuje właściwy stan zdrowia (uzyska określone przepisami o chorobach zakaźnych i zakażeniach orzeczenie lekarskie do celów sanitarno-epidemiologicznych o braku przeciwwskazań do wykonywania prac, przy wykonywaniu których istnieje możliwość przeniesienia zakażenia na inne osoby, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dn. 2 lutego 2006r. w sprawie badań do celów sanitarno – epidemiologicznych - Dz.U. z 2006r. nr 25, poz. 191), będzie używała odzieży ochronnej i zastosuje się do wszystkich procedur i instrukcji obowiązujących personel kuchni. Kanapki po przygotowaniu powinny zostać zabezpieczone przed zanieczyszczeniem, najlepiej jednostkowo folią spożywczą, co konieczne jest zwłaszcza w przypadku, gdy w sklepiku nie ma umywalki do mycia rąk. Kanapki powinny być przygotowywane na bieżąco - na każdą przerwę lub po przygotowaniu mogą być przechowywać w urządzeniu chłodniczym - nie dłużej jednak niż jeden dzień. Wszystkie produkty powinny być przechowywane w temperaturach zgodnych z zaleceniami producenta.

Na co zwraca uwagę przedstawiciel stacji sanitarnej w czasie odbioru lokalu?

Podczas kontroli i przeglądu pomieszczeń inwestor powinien przedstawić szereg dokumentów m.in.:
  • umowę najmu lokalu lub akt jego własności,
  • KRS lub zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej,
  • numery REGON i NIP,
  • sprawozdanie z badań próbki wody,
  • umowę na wywóz śmieci,
  • protokół pomiarów wydajności i głośności wentylacji mechanicznej.  
Ostatni dokument jest niezwykle ważny, zwłaszcza w lokalach, które są adaptowane. Często bowiem znajdują się one w gęstej zabudowie, co narzuca przestrzeganie określonych norm hałasu. Natomiast nieprawidłowo wykonana wentylacja stanowi przyczynę wielu skarg i interwencji ze względu na uciążliwość dotyczącą intensywnego zapachu. Dokonywany jest również przegląd pomieszczeń, w których szczególną uwagę zwraca się m.in. na:
  • funkcjonalność i ilość pomieszczeń oraz ich wyposażenie,
  • podłączenie punktów wodnych do sieci wodno-kanalizacyjnej. 

Co należy załatwić w SANEPID w celu uruchomienia zakładu zaliczanego do branży spożywczej ?

Po uprzednim wybraniu lokalu należy zgłosić się z projektem do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej lub do rzeczoznawcy ds. sanitarno-higienicznych w celu uzyskania opinii. W projekcie winien być dokładnie opisany zakres działania uzależniony od możliwości lokalowych. Po zaopiniowaniu projektu można przystąpić do prac budowlanych lub adaptacyjnych. Po zakończeniu prac zgodnie z projektem osoba upoważniona powinna złożyć, najpóźniej na 14 dni przed planowanym uruchomieniem działalności wniosek - do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego – o zatwierdzenie zakładu i wpis do rejestru. Wtedy przedstawiciele właściwej dla danego terenu stacji sanitarno-epidemiologicznej dokonują odbioru lokalu w celu wydania przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego decyzji zatwierdzającej obiekt.
(podstawa prawna: Ustawa z dn. 25.08.2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia; dział IV– Dz. U. z 2006r, nr 171, poz.1225 z późn. zm ; Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dn. 29.05.2007r. w sprawie wzorów dokumentów dotyczących rejestracji i zatwierdzania zakładów produkujących lub wprowadzających do obrotu żywność podlegających urzędowej kontroli Państwowej Inspekcji Sanitarnej - Dz. U. nr 106, poz.730).

Czy muszę posiadać pieczątkę firmową?

Nie ma sankcjonowanego prawem wymogu posiadania pieczątki. Można ją mieć, ale nie trzeba. Z bliżej nieznanych nam powodów największymi wielbicielami pieczątek są urzędy i banki: przy zakładaniu rachunku bankowego, wystawianiu dokumentów sprzedaży, wypełnianiu dokumentów do Urzędu Skarbowego i ZUS-u. Pieczęć firmowa powinna zawierać następujące dane:
  • Oznaczenie przedsiębiorcy – firmę lub nazwę przedsiębiorcy ze wskazaniem formy prawnej, a w przypadku osoby fizycznej – imię i nazwisko przedsiębiorcy oraz nazwę, pod którą wykonuje działalność gospodarczą,
  • Dane teleadresowe siedziby firmy,
  • Numer identyfikacyjny NIP.
W przypadku, gdy przedsiębiorca nie posiada numeru NIP wskazane jest zaczekanie z wyrobieniem pieczęci do momentu jego nadania przez Urząd Skarbowy.

czwartek, 20 maja 2010

W jakiej formie zgłosić fakt współpracy męża ZUS-owi oraz jakie i jakiej wysokosci składki będę musiała za niego płacić?

Jako płatnik składek ZUS, powinna pani zarejestrować męża jako Ubezpieczonego na druku ZUS-ZUA z kodem jak dla osoby współpracującej. Konsekwencją takiego kroku jest obowiązek płacenia za osobę współpracującą pełnych składek ZUS (w takim przypadku nie ma zastosowania ulgowy ZUS). Można odliczyć składki na ubezpieczenie społeczne osoby współpracującej od dochodu, a część składek zdrowotnych od podatku.
Za osobę współpracującą dla celów ubezpieczoniowych z osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność uważa się: małżonka, dzieci własne (również przysposobione), dzieci drugiego małżonka (również przysposobione), rodziców, macochę i ojczyma (oraz osoby przysposabiające), jeżeli pozostają z nimi we wspólnym gospodarstwie domowym i współpracują przy prowadzeniu tej działalności.
Nie stanowią kosztów uzyskania przychodu wartość własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - także małżonków i małoletnich dzieci wspólników. Powyższy przepis oznacza, że wartość pracy, przede wszystkim wszelkie kwoty wypłacone małżonkowi oraz małoletnim dzieciom podatnika, nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu. Nie ma przy tym znaczenia, czy kwoty wypłacono po prostu za współpracę, czy tez na podstawie formalnie zawartej umowy o pracę albo umowy zlecenia.

Jaką metodę płacenia podatku wybrać na Książce: podatek liniowy czy skala?

Wybierając stawkę linową jesteśmy zobligowani do złożenia przed dniem rozpoczęcia działalności oświadczenia o wyborze tej formy.
Jeżeli podatnik (lub jego wspólnik) w roku podatkowym poprzedzającym rok podatkowy z tytułu stosunku pracy nie wykonywał na rzecz byłego pracodawcy czynności, którymi podatnik lub wspólnik obecnie się zajmują wówczas może wybrać stawkę liniową.
Tylko pozornie stawka liniowa może nam sie wydawać zawsze korzystniejsza. Nawet laik w kwestiach podatkowych zada sobie pytanie czy liniowy podatek może być kiedykolwiek gorszy od skali podatkowej? Odpowiedź brzmi tak, ponieważ wybierając stawkę liniową tracimy część przywilejów przysługujących nam gdy korzystamy ze skali podatkowej (np. prawo do wspólnego rozliczania się z małżonkiem, preferencji dla samotnych rodziców, zwolnienia w związku z inwestycjami w specjalnej strefie ekonomicznej, większości ulg podatkowych). Kiedy więc rozważamy wybór stawki linowej jako formy opodatkowania musimy mieć świadomość, że jest to ekonomicznie uzasadnione, gdy dochód z Naszej działalności w danym roku podatkowym przekroczy i to znacznie pierwszy przedział skali podatkowej (w 2008 r. 44 490zł). W roku 2007 wybór stawki liniowej opłacalny był dopiero przy rocznym dochodzie przekraczającym 49 tys. zł. Generalna zasada jest taka, że im wyższy dochód z prowadzonej działalności, tym większa Nasza korzyść podatkowa z rozliczania się według liniowej stawki.
Gdy korzystamy ze stawki liniowej przysługuje nam natomiast prawo do pomniejszania dochodu o składki na ubezpieczenie społeczne własne i współpracowników, a ponadto prawo do tzw. kredytu podatkowego dla otwierających działalność gospodarczą.

środa, 19 maja 2010

Zakupiliśmy program komputerowy, który zostanie częściowo (50%) refundowany z otrzymanej dotacji. Chcemy go amortyzować jednorazowo. W jakiej wysokości mogę zaliczyć odpisy amortyzacyjne w koszty uzyskania przychodów?

Można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od tej części wartości wydatkowanej na zakup, która nie została zwrócona przedsiębiorstwu w postaci dotacji. Nie stanowią bowiem kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od części, która została podatnikowi zwrócona w jakiejkolwiek formie.

niedziela, 16 maja 2010

Jak pozostać ryczałtowcem, chociaż zbliżam się limitu przychodów (150.000 €)?

Likwidując działalność gospodarczą zakładacie spółkę cywilną, (ale nie z małżonkiem). Działa to także na odwrót:, jeśli spółka cywilna chce pozostać na ryczałcie a grozi jej przekroczenie limitu przychodów zamyka działalność. Otwieracie nową działalność gospodarczą pod swoim nazwiskiem lub nową spółkę cywilną z nowym, (chociaż jednym) wspólnikiem. Spółki małżeńskie nie mogą tego zrobić w tym samym roku podatkowym.