Strategia koncentracji wymaga skupienia się na wybranej grupie klientów, na określonym wycinku asortymentu wyrobów lub na rynku pojmowanym w aspekcie geograficznym. Strategia obliczona na obsługiwanie określonego segmentu klientów.
Specjalizacja wytwarzania przynosi skuteczność działania w segmencie niż całym sektorze. Stawia sie tu rentowność ponad wolumen produkcji. (Stabryła 2012, s. 62)
Strategia minimalizacji kosztów własnych. Dąży do obniżenia tym samym ceny, bez obniżenia jakości wyrobu (usługi). Postuluje sie tu dywersyfikację działalności, co umożliwia lepsze wykorzystanie rezerw w potencjale wytwórczym firmy. (Stabryła 2012, 61, 62)
Strategia zróżnicowania zwana także strategią przywództwa jakościowego, polega na wytwarzaniu unikalnego wyrobu lub świadczenia atrakcyjnej usługi. Strategia opiera się na założeniu, że istnieją grupy klientów, którzy są zainteresowani dobrą, wyróżniającą się marką, nie zaś produktem popularnym i standardowym.
Strategia wiąże sie z lojalnością klientów, mniejszą wrażliwością na cenę, zwiększa marżę zysku. Stanowi to jednocześnie unikalną barierę wejścia, ogranicza siłę dostawców i odbiorców. Firmę stawia lepszej sytuacji wobec pojawiających się substytutów. (Stabryła 2012, s. 61)
Strategie restrukturyzacyjne są nastawione na przetrwanie, właściwym zaś dla nich kryterium efektywności jest minimalizacja strat. W obliczu nacisku otoczenia stanowią odpowiedź firmy na jej niepowodzenia finansowe organizacyjne i rynkowe. Strategie defensywne mogą polegać na ograniczeniu wolumenu produkcji, wycofaniu sie z wybranych rynków, rezygnacji z inwestycji, zaniechaniu produkcji wysoko specjalistycznej, redukcji zatrudnienia, sprzedaży aktywów, w ostatecznym wypadku na likwidacji firmy. (Stabryła 2012, 59, 60)
Występują 2 podtypy: strategie naprawcze i strategie dynamiczne. Strategia naprawcza jest ukierunkowana na reorganizację przedsiębiorstwa, w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami i błędami działania, z drugiej jednak strony celem tej strategii jest stworzenie mechanizmów zabezpieczających firmę przed potencjalnymi zew. i wew. zakłóceniami.
Strategia dynamiczna jest procesem permanentnego doskonalenia organizacji firmy, kadry kierowniczej i pracowników, usprawnienia produkcji i jakości wyrobów, usprawnienia pracy.
Wdrażanie strategii restrukturyzacyjnych wymaga rozbudowy struktur i procedur kontrolnych, składających sie na system wczesnego ostrzegania. Kryteriami efektywności w przypadku tej strategii są różnego rodzaju wskaźniki diagnostyczne np. dot. stopnia wykorzystania czynników twórczych, wydajności pracy, poziomu jakości wyrobów (usług), a także wskaźniki rentowności, płynności finansowej, zadłuzenia itd. (Stabryła 2012, s. 59)
Tego typu strategie polegają na utrzymaniu aktualnie realizowanej koncepcji funkcjonowania firmy. Strategia zachowawcza, bowiem organizacja wyczekuje na sprzyjający moment działania, np. przy wprowadzaniu innowacji albo dokonując przejęcia aktywów innej firmy. Kierownictwo, które stosuje strategię zachowawczą cechuje ostrożność w podejmowaniu decyzji, niechęć do ryzyka (nie mylić z konserwatywnym podejściem do zarządzania), ustalenie funkcjonowania firmy na wysokim poziomie bezpieczeństwa strategicznego. (Stabryła 2012, s. 59)
Typ ekspansywny, czego wyrazem może być zdobywanie nowych rynków zbytu, dywersyfikacja produkcji, działalność inwestycyjna. Ważnym kierunkiem rozwoju jest strategia zmian strukturalnych (organizacyjnych), którą należy rozpatrywać globalnie. Chodzi zarówno o przekształcenia własnościowe, jak i poszukiwanie nowych rozwiązań strukturalnych, dotyczących np. tworzenia korporacji i koncernów, a także połączeń tj. fuzje i przejęcia. (Stabryła 2012, s. 59)
Posty
